Ο ξεχωριστός κύριος Λεμπέσης

 

Όταν διαβάζεις το βιογραφικό του Γιώργου Δ. Λεμπέση, καταλαβαίνεις αμέσως πως ανήκει στους τυχερούς που κάνουν όσα ονειρεύονται. Που κάνουν όσα είναι πλασμένοι να κάνουν και που εργάζονται σκληρά για να πετύχουν όσα λαχταρούν. Ο πολυμήχανος συγγραφέας είναι αναμφίβολα γνωστός στον χώρο του βιβλίου και του θεάτρου. Αν και είναι αμέτρητα τα βιβλία που έχει εμπνευστεί και μεταλαμπαδεύσει στους μικρούς αναγνώστες πλάθοντας κόσμους μοναδικούς, εμείς είπαμε να συζητήσουμε για το νέο του βιβλίο, τους «Ελέφαντες με τιράντες», που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ψυχογιός !

Μπάμπου, Μούμου και Κίνγκο: τρεις ελέφαντες που ζουν στο όρος Πινέλο, στο μακρινό Χρωματιστάν! Πώς εμπνευστήκατε αλήθεια τα ονόματα των ηρώων σας;

Όλα τα ονόματα των ελεφάντων τα έχω «δανειστεί» από τον γιο μου. Ο ίδιος χρησιμοποιούσε αυτές τις λέξεις, όταν ήταν πιο μικρός, ονομάζοντας Μπάμπου έναν ελέφαντα κουκλάκι που είχε στο δωμάτιό του, Μούμου τις πιπίλες του και Κίνγκο το κίτρινο χρώμα! Επιπλέον οι τιράντες τους λειτουργούν σαν παλέτες γεμάτες χρώματα!

Ποιες μαγικές ιδιότητες έχουν οι τιράντες τους;

Τους εκσφενδονίζουν οπουδήποτε και διατηρούν επάνω τους, σαν μαγικές παλέτες, τα χρώματα ζωντανά!

Τελικά, ο Μπάμπου με τη δύναμη του μπλε, η Μούμου με την ταχύτητα του κόκκινου και ο Κίνγκο με τα φτερά του κίτρινου θα λύσουν το μυστήριο και θα σώσουν τα χρώματα στους κήπους του Μπογιάτι;

Δε θα ήθελα να σας αποκαλύψω το τέλος, ωστόσο αν οι εικόνες γύρω σας είναι ακόμα χρωματιστές, τότε σημαίνει πως κάτι καλό κατάφεραν οι ελέφαντες με τιράντες, υπερασπιστές και φύλακες των χρωμάτων!

Γιατί πιστεύετε πως τα παιδιά σαγηνεύονται από το μυστήριο και τους σούπερ ήρωες;

Γιατί δεν έχουν βάλει στις ψυχές τους την αμφιβολία για τα θαύματα!

Πόσο εύκολο είναι να μιλήσεις στους μικρούς αναγνώστες για αξίες όπως η συνεργασία και η υπεράσπιση του σωστού;

Σίγουρα πολύ πιο εύκολο από το να μιλήσεις γι’ αυτές τις αξίες στους μεγάλους. Μπορεί να τις αντιλαμβάνονται, αλλά δύσκολα θα τις εφαρμόσουν. Σε αντίθεση τα παιδιά θα καταφέρουν, αν το νιώσουν, να το εφαρμόσουν πολύ πιο φυσικά.

Πόσο καθοριστική ήταν η εικονογράφηση του αξιολογότατου Mikel Hall, ούτως ώστε να επιτευχθεί το αποτέλεσμα που επιδιώκατε;

Ο Mikel Hall ήταν δική μου επιλογή, κάτι που ο εκδοτικός μου οίκος, οι εκδόσεις Ψυχογιός, στήριξε και έκανε πράξη. Ήμουν σίγουρος πως με το στιλ θα αποτύπωνε τους «Ελέφαντες» με τον καλύτερο τρόπο. Η εικονογράφηση σε ένα βιβλίο για παιδιά είναι το 50% του τελικού αποτελέσματος και σε κάποιες περιπτώσεις που το κείμενο είναι πολύ μικρό, το ποσοστό αυτό ανεβαίνει. Η εικονογράφηση του Mikel Hall ήταν απολύτως καθοριστική!

Πόσο καιρό γράφατε το συγκεκριμένο βιβλίο; Έχετε ένα συγκεκριμένο τελετουργικό γραφής, δεδομένου ότι εργάζεστε παράλληλα;

Το έγραψα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και συγκεκριμένα μέσα σε δυο μήνες. Ήμουν στην Κρήτη και καθώς γύριζα το αγαπημένο μου νησί, έβρισκα χρόνο τα πρωινά και έγραφα τους  «Ελέφαντες».

Ποιο στοιχείο είναι εκείνο που δε θέλετε να απουσιάζει από τα βιβλία σας και επιθυμείτε να το μεταλαμπαδεύετε στους αναγνώστες σας;

Δε θα σας πω μόνο ένα, αλλά τρία. Το χιούμορ, τα ιδιαίτερα ονόματα των ηρώων και σίγουρα τις αλληγορίες. Χωρίς αυτά δεν υπάρχει για εμένα ιστορία. Ωστόσο, υπάρχουν κι άλλα στοιχεία που δε θα σας αποκαλύψω τώρα!

Έχετε δηλώσει πως «αφαιρώντας από τα παιδιά τη φαντασία είναι σαν να σκοτώνουμε εκατομμύρια προοπτικές». Πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά για τη δύναμη της φαντασίας σε μια εικονιστική κοινωνία και πώς μπορούμε να τους δείξουμε πως όλα είναι πιθανά, όλα μπορούν να συμβούν;

Σε αυτήν την περίπτωση η απάντηση δεν είναι να τους μιλήσουμε, είναι μόνο να τα ακούσουμε. Όταν καταλάβουμε τι μας λένε και πιο πολυ τι αισθάνονται, θα πρέπει να τα αφήσουμε να εκφραστούν, να παίξουν, να δοκιμάσουν, να νιώσουν. Εμείς θα πρέπει με διορθωτικές απλές κινήσεις, χωρίς θόρυβο και χωρίς κριτική, να τα προστατεύουμε και φυσικά να συνεχίσουμε να τα ακούμε. Με λίγα λόγια, σε ό,τι αφορά στη φαντασία το ιδανικό είναι να μην μιλήσουμε καθόλου. Έχουμε να μάθουμε πιο πολλά για την φαντασία από τα παιδιά, γι’ αυτό, αν θέλουμε να τα βοηθήσουμε σε αυτό, θα πρέπει να μείνουμε σιωπηλοί και σε απόσταση, έτσι ώστε να μην τα «μολύνουμε».

Πώς μπορούμε, κατά τη γνώμη σας, να βοηθήσουμε τα παιδιά να αλλάξουν αντιλήψεις όσον αφορά τα κοινωνικά στερεότυπα που είναι βαθιά ριζωμένα στην κοινωνία μας;

Με το να αλλάξουμε εμείς αυτές τις αντιλήψεις. Με κανέναν άλλο τρόπο.

Το βιογραφικό σας είναι πραγματικά αξιοζήλευτο. Για ποιο απ’ όλα όσα έχετε κάνει έως σήμερα είστε περισσότερο περήφανος;

Είμαι περήφανος για κάθε βήμα που έχω κάνει, είτε αποτυπώνεται στο βιογραφικό μου είτε όχι. Ωστόσο, αν πρέπει αν ξεχωρίσω κάτι, θα σας πω πως γι’ αυτό που είμαι λιγάκι πιο περήφανος είναι η παράσταση «Βυθούπολη», που παρουσιάστηκε στο «Παλλάς»σε σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού!

Υπάρχει κάποιο βιβλίο σας που να «γρατσουνάει» την ψυχή σας λίγο περισσότερο;

Είναι το πρώτο μου με το τίτλο «Στον Κόσμο της Τζίνας», το οποίο έχω σκοπό να παρουσιάσω κάποια στιγμή στο θέατρο με τίτλο «Τα έξι κλειδιά».

Ποιο είναι το μότο ζωής σας;

It’s kind of fun to do the impossible!

Ποιοι ήταν οι αγαπημένοι σας συγγραφείς, όταν ήσασταν μικρός;

Όχι και πολύ μικρός… Ο Μενέλαος Λουντέμης και η Άλκη Ζέη.

Σε ποιο βιβλίο θα θέλατε να τρυπώσετε και γιατί;

Θα σας πω τρία, μιας και το καθένα ανήκει σε διαφορετικό είδος. Από παιδικό θα ήθελα να μπω στον «Πήτερ Παν», για να έχω την ικανότητα να πετάω, από μυστηρίου θα ήθελα να τρυπώσω στο «Οριάν Εξπρές» της Αγκάθα Κρίστι και, τέλος, θα ήθελα πολύ να παρακολουθήσω την απολογία του Σωκράτη!

Ποιο ζηλέψατε και θα θέλατε να το είχατε γράψει εσείς;

Σίγουρα το «HarryPotter» για όλους τους λόγους που μπορεί να φανταστεί κανείς!

Ποια βιβλία ξεχωρίσατε το 2020 και μας προτείνετε να διαβάσουμε;

«Το δώρο του θυμού» τουArun Gandhi   και την «Eυτυχιοκρατία» των Edgar Cabanas και Eva Illouz.

Μαθαίνω πως ετοιμάζετε κάτι διαφορετικό. Ένα θεατρικό για ενήλικες, τις «Αλλόκοτες». Πείτε μας γι’ αυτό το νέο εγχείρημα…

Οι  «Αλλόκοτες» είναι μια μαύρη κωμωδία την οποία έχω καιρό στο μυαλό μου. Είναι προσωπικό μου στοίχημα ένα έργο ενηλίκων, αν και δεν είναι το πρώτο. Πριν από κάποια χρόνια είχα συνυπογράψει μαζί με τον αδελφό μου τη μουσικοθεατρική παράσταση με το τρίφωνο «Όσα λεν’ οι τοίχοι», στο οποίο μάλιστα είχε συμμετάσχει και η Λιάνα Κανέλλη!

Αυτήν τη φορά πρόκειται για ένα καθαρά θεατρικό έργο, όπου έξι χαρακτήρες εγκλωβίζονται σε ένα κοτέτσι μέσα στο οποίο βρίσκονται 140 εκατ. ευρώ. Αυτήν την περίοδο είμαι στη φάση της συγγραφής του, η οποία ομολογώ πως δεν κινείται με γρήγορους ρυθμούς. Ωστόσο, ελπίζω έως το καλοκαίρι να έχω γράψει τουλάχιστον δυο draft.

Ποια τα επόμενα σχέδιά σας; Να περιμένουμε νέο παιδικό βιβλίο;

Το πιο άμεσο σχέδιο που θα παρουσιαστεί σύντομα είναι η κυκλοφορία ενός νέου παραμυθιού με τον τίτλο «Ο Καλτσοκλέφτης», το οποίο καθιστά σαφές από τον τίτλο τι αφορά. Τα υπόλοιπα σχέδια θα σας τα πω, όταν έρθει η ώρα!

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΛΕΜΠΕΣΗΣ γεννήθηκε το 1981 κάτω από μια τεράστια αμυγδαλιά. Μεγάλωσε σε μια πολύχρωμη πόλη με χωματένιους δρόμους και γιγάντιες χελώνες. Σε ηλικία 8 ετών μπήκε σ’ ένα μυστήριο ρέμα κι από τότε χάθηκαν τα ίχνη του. Στέλνει τις ιστορίες του μέσω ταχυδρομικών αερόστατων, ενώ υπάρχουν φήμες ότι ζει στη Χώρα των Περασμένων Περαστικών (εκεί όπου πάνε όλα τα χαμένα πράγματα) και ότι επισκέπτεται τα παιδιά με το όνομα «Φανταστικός Lebee».

Έχει αποσπάσει Βραβείο Πρωτότυπης Ιστορίας και Βραβείο Κοινού για τα διηγήματά του «4 σελίδες» και «Πρώτη πτήση», ενώ έχει ψηφιστεί δυο φορές στις «Πένες της χρονιάς» μέσα στους δέκα καλύτερους συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας όλων των εποχών. Θεωρείται ένας από τους πιο αγαπημένους συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας, έχοντας στο ενεργητικό του 7 μπεστ σέλερ, 12 διηγήματα για ενηλίκους και μεταφράσεις σε αγγλικά και αραβικά.

Το δημοφιλές παραμύθι του «Ψαρόσουπα» έχει ανέβει 4 φορές σε κεντρικά θέατρα της Αθήνας, ενώ μια φορά ανέβηκε το έργο του «Βρασίδας εναντίον Μπακαλιαράκου». Επιπλέον, έχει συνυπογράψει με τον αδελφό του τη μουσικοθεατρική παράσταση «Όσα λέν’ οι τοίχοι», στην οποία συμμετείχαν το «Τρίφωνο», η Λιάνα Κανέλλη, η Ελένη Γερασιμίδου κ.ά. (2011). Έχει κάνει τη θεατρική διασκευή του παραμυθιού της Κατερίνας Μαρκαδάκη «Το σπάταλο τερατάκι», σε σκηνοθεσία Χρήστου Χατζηπαναγιώτη, ενώ έγραψε για λογαριασμό του Υπουργείου Παιδείας Κύπρου και των Public Cyprus το παραμύθι «Το κομμάτι» για το project «Το βιβλίο των σχολείων», όπου συμμετείχαν 1.200 μαθητές.

Έχει υπάρξει καλλιτεχνικός διευθυντής του πρώτου παιδικού φεστιβάλ στην Ελλάδα, «Town For Kids» (2008-2009), και του The Christmas Factory της Star Kid (2014), με προσέλευση που ξεπέρασε συνολικά τους 250.000 θεατές.

 

(Visited 2,461 times, 1 visits today)

Leave A Comment