Η ερωμένη των φάρων

Η Πηνελόπη Κουρτζή είναι ο άνθρωπος που θαυμάζεις και σέβεσαι, που θέλεις να είναι φίλη σου, που μαγεύεσαι όταν την ακούς… Η Πηνελόπη μπορεί να σε κάνει να ανθίσεις, είναι γενναιόδωρη και πάντα γελά. Οι άνθρωποι που γελούν αβίαστα και έντονα έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Την γνώρισα πρόσφατα και με λυπεί πολύ που άργησε τόσο η γνωριμίας μας… Κάλλιο αργά πάρα ποτέ λένε και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα προσπαθήσω να αδράξω κάθε στιγμή μαζί της… Με αφορμή το βιβλίο της “Η ερωμένη των φάρων”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός , συνομιλήσαμε για τη @natassalighthouse, την πρώτη εικονική ηρωίδα βιβλίου στο instagram, για το επόμενο βιβλίο της που αναμένεται να κυκλοφορήσει προσεχώς και για τόσα άλλα…

 

«Τα βιβλία είναι φάροι, ορθωμένα στη μεγάλη θάλασσα του χρόνου», όπως έχει γράψει ο E.P. Whipple, κάτι που παραθέτετε στην αρχή του βιβλίου σας «Η ερωμένη των φάρων». Τι είναι αλήθεια για εσάς τα βιβλία;

Φάροι. Φάροι που με συνοδεύουν από τα παιδικά μου χρόνια, στην εφηβεία, στην ενηλικίωση και σε όλα τα ταξίδια της ζωής που κάνω. Δεν θα μπορούσα να σκεφτώ ωραιότερη παρομοίωση.

Τι στάθηκε αφορμή για τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου; Απαιτήθηκε έρευνα;

Αφορμή στάθηκε η επίσκεψή μου σε ένα φάρο στο Ιόνιο, ένα απόγευμα που πραγματικά «άκουσα» την ηρωίδα μου  να μου μιλά και να μου διηγείται το θρύλο της. Όσο για την έρευνα για το φαρικό δίκτυο της Ελλάδος, αυτή είχε ξεκινήσει έτη πριν, καθώς πάντα ήξερα πως θα γράψω γι’ αυτούς. Επίσης, διήρκεσε πολύ και η έρευνα του συμβόλου του φάρου, οι φιλοσοφικές προσεγγίσεις του, καθώς και η ψυχιατρική ανάλυση της Νατάσας, που αποτελεί μία πολύ δύσκολη προσωπικότητα, με στρεβλώσεις και τελείως διαφορετικές προσλαμβάνουσες, ιδιοσυγκρασία και βιώματα από αυτά που φανταζόμαστε.

Για εμένα η ηρωίδα σας είναι ένα ανοιχτό βιβλίο, tabula rasa! Ό,τι ένιωθε το έδειχνε και το ζητούσε σφόδρα, όπως ένα μικρό παιδί. Συστήστε μας τη Νατάσα…

Η Νατάσα είναι «η πόρνη των φάρων», όπως την αποκάλεσαν ανάλογα με αυτά που κατάλαβαν για εκείνη οι άνθρωποι που την γνώρισαν. Tabula rasa, ακριβώς όπως το θέσατε. Ένας καμβάς άδειος που ζωγραφίστηκε μόνο από τους φάρους, δημιουργώντας στην ουσία μία περίεργη στόφα ανθρώπου. Η Νατάσα δέχεται το χαρακτηρισμό της «πιο εκκεντρικής ηρωίδας», χωρίς να φταίει όμως για αυτό. Δεν έχει όρια, δεν γνωρίζει ταμπού, είναι αυθόρμητη έως πρωτόγονη, σκληρή, αδίστακτη κάποιες φορές, αλλά είναι και απόλυτα συντονισμένη στη σιωπή της. Έτσι, πολύ γρήγορα μπορεί να ακούσει κατευθείαν τον εαυτό της, τις στροφές του και την εξέλιξή του και να εξελίξει τα συναισθήματά της. Είναι παιδί. Ενός ροκ παραμυθιού μεν, αλλά είναι παιδί.

Ταυτιστήκατε αλήθεια με την ηρωίδα σας;

Με όλες μου τις ηρωίδες έχω ταυτιστεί. Ζούνε, μεγαλώνουν και τελειώνουν μέσα μου, δεν θα γινόταν αλλιώς. Αλληγορικά με τη Νατάσα είχα μεγάλη ταύτιση. Τη Νατάσα δεν την αποχωρίζομαι στιγμή. Με μαθαίνει ακόμα τις αλήθειες της ζωής.

14 φάροι, 14 ανατροπές… Ποια ανάγκη οδήγησε τη Νατάσα σε αυτούς τους φάρους και τι της έδινε δύναμη να συνεχίσει;

Στην πραγματικότητα η Νατάσα γύρισε όλους τους φάρους της Ελλάδος, άρα μιλάμε για εκατοντάδες ανατροπές. Απλώς δεν θα μπορούσαν ποτέ όλοι αυτοί οι φάροι να αποτελέσουν βιβλίο. Ωστόσο είναι στο συρτάρι μου οι περισσότεροι από αυτούς. Στους φάρους ισχύει ο μύθος τους και ότι έχετε ακούσει ή διαβάσει. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Πράγματι, σε κάθε φάρο και μία ανατροπή. Η αλλιώς, πλησιάζοντας το φως τους, φωτίζεται μία άλλη πλευρά τους που δεν βλέπεις από μακριά. Η Νατάσα έχει, ξεκάθαρα και απλοϊκά μιλώντας, λαγνεία με τους φάρους. Ούσα εμμονική, δεν κοιμάται αν δεν είναι σε φάρο. Χρειάζεται έναν μόνο. Αλλά για να τον βρει πρέπει να γυρίσει πολλούς.

Οι δικοί σας… φάροι επικινδυνότητας στο δικό σας «φαρικό δίκτυο»πόσο πολύτιμοι αποδείχθηκαν για εσάς; Σε τι στέκεστε κάθε φορά που υψώνεται μπροστά σας ένας τέτοιος φάρος;

Πλέον θα πω εξαιρετικά πολύτιμοι. Χωρίς αυτούς μόνο στασιμότητα θα βίωνα. Τώρα πια, κάθε φορά που βλέπω ένα φάρο επικινδυνότητας ξέρω πως αυτό σημαίνει για εμένα ανέλιξη, ενέργεια που με κατακλύζει κι έχω παρατηρήσει πως τα μεγαλύτερα «βήματά» μου τα έκανα κάτω από το φως τους, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Αυτό που εύχομαι μόνο είναι οι φάροι επικινδυνότητας για εμένα να αποτελούν φάρους πορείας για κάποιους άλλους και να μην καίνε χωρίς λόγο στο φαρικό δίκτυο. Κάθε φορά, λοιπόν, που συναντώ έναν τέτοιο φάρο, νιώθω ακριβώς σαν να είμαι πάνω «στο κύμα» κι ετοιμάζομαι να πετάξω ψηλά στα όνειρά μου.

Ζούμε στην εποχή της εικονιστικής κοινωνίας, των socialmedia, καθώς αναμφίβολα όλοι «κατοικούμε» σε ένα κινητό…  Ομολογώ πως η καινοτομία σας ήταν ευρηματική! Η ηρωίδα σας είναι ο πρώτος εικονικός χαρακτήρας, η @natassalighthouse στο instagram! Πώς προέκυψε;

Σας ευχαριστώ. Με γοητεύουν τα κοινωνικά δίκτυα και οι εικονικοί χαρακτήρες που έχουμε όλοι μας εκεί. Με γοητεύει το πως επιδρούν στην ψυχοσύνθεσή μας και το κατά πόσο κάποιος μπορεί να «μοιάσει» ή όχι με το “avatar” του. Η Νατάσα του Instagram,  η natassalightouse, είναι η πεποίθησή μου πως οι ήρωες των βιβλίων βγαίνουν από αυτά στη σημερινή εποχή και ακολουθούν τους ανθρώπους εκεί όπου τελικά αυτοί ζουν πλέον. Η εικονική ηρωίδα λογοτεχνίας είναι η απόδειξη πως οι πρωταγωνιστές των βιβλίων θέλουν να πλησιάσουν τον κόσμο. Όνειρό μου είναι μία μέρα να ξυπνήσω και να δω τα κοινωνικά μου δίκτυα πλημμυρισμένα από influencers ήρωες βιβλίων. Η Νατάσα σίγουρα θέλει παρέα και με χαρά βλέπω πως κυρίως στο εξωτερικό πάει κάποιος καιρός που εμφανίζονται και άλλοι. Η κοινωνία στην οποία θα ήθελα να περιηγηθώ διαδικτυακά.

Η Νατάσσα έζησε έναν εγκλεισμό τα πρώτα χρόνια της ζωής της. Κάτι παρόμοιο ζούμε κι εμείς αυτήν τη χρονιά. Τι ελπίζετε ότι θα φέρει το μέλλον;

Ναι, δεν είναι περίεργο; Όταν έγραφα αυτό το βιβλίο και προσέγγιζα την έννοια του εγκλεισμού από ανάγκη και της έλλειψης κοινωνικοποίησης, ούτε που θα φανταζόμουν πως θα το ζούσα σε λίγα χρόνια. Εμένα μ’ έχει βοηθήσει πάντως στην παρούσα κατάσταση ο «εγκλεισμός» της Νατάσας και το ψυχολογικό οδοιπορικό της προς την απόλυτη ελευθερία ξανά. Θεωρώ πως το μέλλον σύντομα θα φέρει αυτό  που έφερε και στη Νατάσα στο τέλος της αντίστοιχης διαδρομής. Φώτα όπως αυτά που πρωτοσυνάντησε, όταν βρέθηκε στο κέντρο της Αθήνας ένα βράδυ. Θα μας φέρει καινούριο φαρικό δίκτυο στον καθένα και έναν νέο κόσμο που θα απλωθεί μπροστά μας. Και πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Τελικά ό,τι διαβάζουμε στα βιβλία είναι βγαλμένο από τη ζωή. Τη ζωή του παρελθόντος, του παρόντος ή και του μέλλοντος.

Στα προηγούμενα βιβλία σας γύρω από ποια σύμβολα επιλέξατε να πλάσετε τις ιστορίες σας;

Πάντα γυρνάω γύρω από ένα σύμβολο ή μία έννοια. Κάθε μου ιστορία είναι η ανάλυση και παρομοίωση ενός συμβόλου και ενός τίτλου. Πρώτα ήταν το σύμβολο του «Κουμκουάτ» μέσα από μία αληθινή ιστορία. Μετά το σύμβολο του «μπαλώματος» πάλι μέσα από μία πραγματική ιστορία. Κατόπιν η έννοια του «Πριγκιπότου», δηλαδή του προσωπικού παράδεισου του καθενός, του τόσο μοναδικού όσο και μία λέξη που δεν υπάρχει και φτιάχτηκε μόνο για εκείνον. Σε αυτό το βιβλίο το «Πριγκιπότο» είναι ένα πολυτελές ξενοδοχείο, στο οποίο ανθίζει ένας παράνομος έρωτας και συμβαίνει ένα έγκλημα. Κατόπιν ήρθαν οι φάροι. Στο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει προσεχώς το σύμβολο είναι «το σαλιγκάρι» και το καβούκι που κουβαλάμε όλοι μας, πάλι μέσα από μία ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα στα Μάταλα της Κρήτης με τους Χίπις. Σε αυτό που γράφω τώρα, ένα αμιγώς ψυχολογικό θρίλερ, σειρά έχει η έννοια του τσίρκου. Όλα αυτά που αλλιώς είναι και αλλιώς φαίνονται.

Αν έπρεπε να επιλέξετε ένα βιβλίο που σας στιγμάτισε, ποιο θα ήταν αυτό;

Τα Εκατό χρόνια μοναξιάς. Ο επίλογός του και το συναίσθημα που μου δημιούργησε δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Από εκεί και πέρα πολλά. Θα μπορούσα να γράφω ώρες. Με στιγμάτισε, επίσης, ο Σαραμάγκου, στον οποίο ανατρέχω συχνά. Κι ένα από τα βιβλία που με στιγμάτισαν, γιατί με ξένισαν και μου έδωσαν μια άλλη διάσταση γραφής, είναι η «Βρόμικη τριλογία της Αβάνας». Με έκανε να αναζητήσω και να περιηγηθώ στη λογοτεχνία της Λατινικής Αμερικής.

Γνωρίζω πως αγαπάτε το Αργεντίνικο τάνγκο and it takes two to tango! Θα δούμε αλήθεια στο επόμενο βιβλίο σας ένα μεγάλο έρωτα;

Ο μεγάλος έρωτας  που κρατάει τα σκήπτρα στα βιβλία μου μέχρι τώρα θεωρώ πως ήταν ο παράνομος έρωτας της Αμάντας για τον ξάδελφο του Βασιλιά στο «Πριγκιπότο». Θα δούμε έναν εκκεντρικό έρωτα στο επόμενο βιβλίο μου στα Μάταλα κι επίσης νομίζω πως στο επόμενο από αυτό, στην ιστορία του τσίρκου μου, θα γνωρίσουμε τον απόλυτο έρωτα. Έναν έρωτα που «ξεπερνάει τα όρια της βαρύτητος», όπως λέει και η ηρωίδα του. Έναν έρωτα που δεν μοιάζει με κανέναν προηγούμενο σε τίποτα. Και αυτό είναι… spoiler. Και κάπου στην πορεία, να μας έχει ο Θεός καλά, θα δούμε και tango. Tango argentino…

Η ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΟΥΡΤΖΗ γεννήθηκε στην Άρτα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Βιοτεχνολογία και εργάστηκε επί σειρά ετών στον ιδιωτικό τομέα. Σήμερα δραστηριοποιείται στον επιχειρηματικό χώρο και παράλληλα ασχολείται με τη συγγραφή, που αποτελεί και τη μεγάλη αγάπη της. Έχει ταξιδέψει αρκετά, μιλάει τέσσερις γλώσσες και ερασιτεχνικά ασχολείται με το αργεντίνικο τάνγκο. Είναι παντρεμένη και έχει έναν γιο. Έχει διακριθεί σε διαγωνισμούς ποίησης και έχει γράψει θεατρικά έργα.

 

 

Η Victoria διατηρεί τον βιβλιοφιλικό λογαριασμό #alexiouvictoria στο Instagram

(Visited 86 times, 1 visits today)

Leave A Comment