Οι εραστές του φωτός

Με την αγαπημένη Κλαίρη Θεοδώρου γνωριστήκαμε πριν από λίγα χρόνια και “δέσαμε” αμέσως. Το μόνο σίγουρο είναι πως μόλις λήξει η quarantinelife Vol 2, θα βρεθούμε για μια ζεστή κούπα καφέ, προκειμένου να συζητήσουμε γαι το τι διαβάσαμε και τι σχέδια… καταστρώνουμε. Σήμερα, όμως, λέω να μιλήσουμε αποκλειστικά για το νέο της βιβλίο  “Οι εραστές του φωτός”, που κυκλοφόρησε προσφατα από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Κυρία Θεοδώρου, ποιο το έναυσμα να γράψετε ένα μυθιστόρημα με αφορμή τη ζωή της θρυλικής φωτογράφου Nellys;

Η φωτογραφία είναι η μεγάλη μου αγάπη και τη μέρα που ξεκίνησα τις σπουδές μου σε αυτήν, στο πρώτο μάθημα, οι πρώτες εικόνες που προβλήθηκαν στην οθόνη, ήταν τα γυμνά της Nelly’s στην Ακρόπολη. Ένιωσα τη μαγεία τους και από τότε άρχισα να συγκεντρώνω υλικό. Οτιδήποτε, ακόμα και η πιο μικρή πληροφορία από τη ζωή αυτής της σπάνιας γυναίκας, με αφορούσε. Και κάπως έτσι, πολλά χρόνια αργότερα, γεννήθηκε αυτό το βιβλίο.

Πιστεύετε πως η ομορφιά είναι το φως που κρύβουμε μέσα μας;

Απόλυτα! Το φως αναβλύζει μέσα από τους πόρους του κορμιού μας και ανακλάται στη συνέχεια στους γύρω μας, αν μονάχα του το επιτρέψουμε. Και η μαγική του αυτή αύρα είναι εν τέλει η ομορφιά.

Το να μιλάτε εξ ονόματος των ηρώων σας προϋποθέτει μελέτη των προσωπικοτήτων τους, αλλά και βαθιά ενσυναίσθηση. Πόσο γοητευτικό, αλλά και πόσο δύσκολο ταυτόχρονα είναι να επιτευχθεί κάτι τέτοιο;

Είναι δύσκολο, ιδίως όταν εμπλέκονται αληθινά πρόσωπα μέσα στην ιστορία, τα οποία οφείλεις να χειριστείς με προσοχή, ενσυναίσθηση και σεβασμό. Παράλληλα, όμως, είναι απίστευτα ωραίο και ενδιαφέρον. Νομίζω ότι κατά μία έννοια ο συγγραφέας είναι ένα είδος ηθοποιού, με τη διαφορά πως δεν ερμηνεύει ο ίδιος τους ήρωές του, παρά καλείται να τους αποτυπώσει στο χαρτί. Όπως κι αν έχει όμως βλέπει μέσα από τα μάτια τους, ζει μέσα από τις στιγμές τους, ελπίζει, φοβάται και ονειρεύεται μέσα από την ψυχή τους.

Σε ποια μέρη θα μας ταξιδέψει το βιβλίο σας;

Η ιστορία της Άλμας -της δικής μου Nelly’s, δηλαδή- μας ταξιδεύει με αφετηρία το Αϊδίνι και τη Σμύρνη στην κοσμοπολίτικη Δρέσδη, για να βρεθούμε λίγο αργότερα στην ξεχωριστή υψηλή κοινωνία της Αθήνας του Μεσοπολέμου κι έπειτα στη Νέα Υόρκη, όταν ξεσπά ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, προτού καταλήξουμε και πάλι στην Αθήνα. Ο κόσμος της Ελληνόπης ξετυλίγεται ανάμεσα στην επαρχία -στη Μεσσηνιακή Μάνη- και στην πρωτεύουσα, την Αθήνα.

Ποια “συστατικά” πρέπει να έχει ένας καλός συγγραφέας;

Σίγουρα πρέπει να έχει πλούσια φαντασία και ικανότητα στο λόγο και τη γραφή. Πέρα από αυτό, όμως, οφείλει να έχει υπομονή και επιμονή. Δεν είναι εύκολο πράγμα να γράψεις ένα βιβλίο. Θέλει γερά νεύρα, πολλή δουλειά και πλήρη προσήλωση στο έργο σου.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς, Έλληνες και ξένοι;

Θα μπορούσα να μιλώ με τις ώρες για συγγραφείς, τόσο Έλληνες όσο και ξένους που αγαπώ και θαυμάζω. Άλλωστε ο κάθε συγγραφέας είναι πρώτα απ’ όλα μανιώδης αναγνώστης. Από τους σύγχρονους ξεχωρίζω για παράδειγμα από την εγχώρια λογοτεχνία τον Γιάννη Ξανθούλη, τον Ισίδωρο Ζουργό και την Ευγενία Φακίνου, ενώ έχω ιδιαίτερη αγάπη για τους Ισπανόφωνους συγγραφείς, όπως ο Μάριο Βάργκας Λιόσα, ο Κάρλος Ρουίθ Θαφόν, η Ιζαμπέλ Αλιέντε, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο Χουάν Μαρσέ, ο Χούλιο Κορτάσαρ και πολλοί ακόμα άλλοι. Από τους κλασικούς συγγραφείς επηρεάστηκα ιδιαίτερα από τον Τζορτζ Όργουελ, τον Γκύντερ Γκρας και τον Ντοστογιέφσκι.

Έχετε διαβάσει πρόσφατα κάτι που θα θέλατε να μας προτείνετε;

Μόλις τελείωσα το «Ο μονάρχης των σκιών» του Χαβιέρ Θέρκας και μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι ένα βιβλίο που αγγίζει με μοναδικό τρόπο το ιδιαίτερα οδυνηρό θέμα του ισπανικού εμφυλίου και καταφέρνει να είναι παράλληλα σκληρό και τρυφερό, αληθινό και ρομαντικό, γενναίο και καθηλωτικό.

Πώς επιλέγετε πια ένα βιβλίο;

Έχω μια στάνταρ διαδικασία που ακολουθώ, μια προσωπική μου ιεροτελεστία θα έλεγα. Πηγαίνω στο βιβλιοπωλείο, περιφέρομαι στα ράφια και πιάνω στα χέρια μου αρχικά βιβλία με εξώφυλλα ή τίτλους που με έλκουν. Στη συνέχεια διαβάζω το οπισθόφυλλο και το βιογραφικό του συγγραφέα και τέλος ανοίγω το βιβλίο σε μια σελίδα στην τύχη και διαβάζω μια παράγραφο. Αν όλα αυτά μαζί μου κάνουν «κλικ», τότε το βιβλίο έρχεται μαζί μου στο ταμείο. Υπάρχουν, βέβαια, και συγγραφείς που ακολουθώ πιστά και που θα αγοράσω το καινούριο τους βιβλίο στα τυφλά, καθώς είμαι σίγουρη πως δεν θα με απογοητεύσει.

Έχει ειπωθεί πως η λογοτεχνία δε σου λέει ποτέ πως είναι οι άνθρωποι, αλλά σου δείχνει. Το πιστεύετε ή στόχος σας όταν γράφετε είναι να γευτείτε μια άλλη ζωή;

Για μένα η λογοτεχνία ούτε σου λέει ούτε σου δείχνει. Η λογοτεχνία σε «αναγκάζει» να βιώσεις και να νιώσεις. Να μπεις στο πετσί των ηρώων, να ζήσεις τις δικές τους ζωές, να αισθανθείς τα δικά τους πάθη. Και αυτή ακριβώς είναι η μαγεία ενός καλού βιβλίου.

Μιλήστε μας για τα μελλοντικά σας σχέδια…

Συγγραφικά έχω καταπιαστεί με κάτι εντελώς διαφορετικό αυτήν τη φορά που ελπίζω να αποτελέσει ευχάριστη έκπληξη για το αναγνωστικό κοινό. Προσωπικά λαχταρώ, όπως κι όλοι, να τελειώσει όλο αυτό το κακό με τον κορονοϊό για να μπορέσουμε να αγκαλιάσουμε και πάλι χωρίς φόβο τους αγαπημένους μας και να καταφέρουμε να κερδίσουμε πίσω τις ζωές μας και τις ανθρώπινες, προσωπικές επαφές που τόσο μας έχουν λείψει.

Η ΚΛΑΙΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ γεννήθηκε στην Ελλάδα και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Γερμανία. Ζει στην Αθήνα με τον άντρα της και τα σκυλιά τους και λατρεύει τα ταξίδια. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών κι έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Διδακτική Ξένων Γλωσσών και την Εκπαιδευτική Αξιολόγηση. Επίσης, έχει σπουδάσει φωτογραφία κι έχει εργαστεί ως φωτογράφος και συντάκτρια σε ελληνικά περιοδικά. Σήμερα εργάζεται σε σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα ασχολείται με την καλλιτεχνική φωτογραφία, συμμετέχοντας σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις.

Η Victoria διατηρεί τον βιβλιοφιλικό λογαριασμό στο Instagram #alexiouvictoria

(Visited 81 times, 1 visits today)

Leave A Comment