Οι κορυφές μέσα μας

Ο Νίκος Μιχαλόπουλος με το βιβλίο «Οι κορυφές μέσα μας» ξεδιπλώνει μπροστά στα μάτια των αναγνωστών ένα πολύ δυνατό κείμενο θετικής σκέψης, πίστης και ώθησης, που αγαπήθηκε πολύ. Όσοι το έχουν διαβάσει μιλούν για το μοναδικό τρόπο που μεταφέρει τα μηνύματά του μέσα από τις 18 ιστορίες θετικής σκέψης που πλαισιώνουν τη συναρπαστική αληθινή ιστορία προσωπικής υπέρβασης που αποτελεί τον κορμό του βιβλίου. Πρόκειται για ένα βιβλίο – ημερολόγιο, βασισμένο στη φιλανθρωπική του ανάβαση στο Κιλιμάντζαρο το 2010, όπου, ως μέλος του μεγαλύτερου αθλητικού και φιλανθρωπικού ιδρύματος στον κόσμο, του Laureus Sport For Good Foundation, κατάφερε να τοποθετήσει την ελληνική σημαία στην υψηλότερη κορυφή της Αφρικής, στα 6.000 μέτρα, συγκεντρώνοντας χρήματα για τα παιδιά των παραγγουπόλεων του Ναϊρόμπι. Και επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο τη ρήση του Νέλσον Μαντέλα πως ο αθλητισμός μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο…

 

18 ιστορίες θετικής σκέψης και μια αληθινή ιστορία προσωπικής υπέρβασης. Ποια ήταν η αφορμή της συγγραφής του συγκεκριμένου βιβλίου και ποια η δομή του;

Το βιβλίο ουσιαστικά είναι το ημερολόγιο που κρατούσα όλες τις ημέρες της ανάβασής μου στο Κιλιμάντζαρο. Είναι τα γεγονότα, οι σκέψεις, τα συναισθήματα, η μοναξιά, ο στόχος, όλα αυτά που με τρομοκρατούσαν, αλλά και που με κινητοποιούσαν να συνεχίσω, ακόμα κι όταν πίστευα ότι δεν μπορούσα άλλο. Γι’ αυτό κι επέλεξα στα σημεία ακριβώς εκείνα που αισθανόμουν πως ο δρόμος έκλεινε για εμένα να τοποθετήσω αυτές τις ιστορίες θετικής σκέψης. Ιστορίες οποίες με τον πιο γλυκό τρόπο δίνουν το στίγμα της ψυχολογίας που με κρατούσε όρθιο και περνούν το μήνυμα της σημασίας της προσωπικής υπέρβασης του καθενός στην προσπάθειά του να ανέβει το δικό του βουνό.

Στην εποχή μας, που οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και δεν μπορούμε να αφομοιώσουμε όσα μας βομβαρδίζουν, πόσο εύκολο είναι να βρούμε την «κορυφή» μας;

Πάντα το ζητούμενο είναι να μπορείς να παραμένεις στον πυρήνα σου. Στο τώρα και στο μέσα σου. Είναι κάπως σαν έναν μεγάλο στόχο σε αθλητικό αγώνα, όπου εσύ πρέπει να μπορείς να συγκεντρώνεσαι σε αυτό που θες να κάνεις, χωρίς ουσιαστικά ο γύρω, πολύ μεγάλος θόρυβος να μπορεί να σε αγγίξει και να σε αποπροσανατολίσει. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι κάτι που μπορείς να εκπαιδευτείς να κάνεις. Απλές ερωτήσεις προς τον ίδιο μας τον εαυτό, με διάθεση να τις απαντήσουμε με ειλικρίνεια, μπορούν να είναι η πυξίδα μας. Τι θέλω να κάνω; Γιατί θέλω να το κάνω; Πώς θα αισθανθώ αν το πετύχω; Πώς θέλουμε τη ζωή μας σε ένα συγκεκριμένο διάστημα, που εμείς οι ίδιοι πρέπει να ορίσουμε; Τι με κάνει να είμαι ο εαυτός μου;

Ποια η πιο αγαπημένη σας ιστορία στο συγκεκριμένο βιβλίο;

Πολλές για διαφορετικούς λόγους και ανάλογα με το μήνυμα που θέλω να περάσω. Πάντα με συγκινεί η ιστορία με το ανάπηρο κουτάβι, γιατί μου θυμίζει το bullying που κάποτε δεχόμουν στο σχολείο και νομίζω περνάει με τον πιο κατανοητό τρόπο, ακόμα και σ’ ένα παιδί, την αξία της διαφορετικότητας. Και πάντα, όταν μιλάω για την τύχη, που τόσο εντυπωσιάζει, όταν λέω ότι πιστεύω σε αυτή, μου αρέσει να ανατρέχω στην ιστορία του μοναχού, που ξεκαθαρίζει τόσο όμορφα το πώς ο καθένας δημιουργεί ουσιαστικά την τύχη του.

Ποια ήταν η πιο αξέχαστη εμπειρία σας, το σημαντικότερο μάθημα ζωής από τη διαδρομή σας έως εδώ;

Ότι τα εμπόδια και οι δυσκολίες ουσιαστικά είναι ευκαιρίες να συνειδητοποιήσουμε πόσο δυνατοί είμαστε. Αρκεί να το θέλουμε. Είμαι ένα παιδί που οι γονείς μου δεν ήρθαν ποτέ να με δουν σ’ έναν μου αγώνα κι όταν πάτησα το πόδι μου στον στίβο, το πρώτο πράγμα που μου είπαν οι πρώτοι μου προπονητές ήταν ότι δεν θα γίνω ποτέ αθλητής κι όμως στα 50 μου έγινα πρωταθλητής Ευρώπης στον ακοντισμό στην κατηγορία μου. Έτρεξα τον πρώτο μου Μαραθώνιο στα 36 μου, ανέβηκα στο Κιλιμάντζαρο στα 41 μου κι αν με ρωτήσετε αν πιστεύω πως συνέβη κάτι μαγικό, θα σας απαντήσω ότι το μόνο μαγικό πράγμα που συνέβη είναι ότι κατάφερα να μείνω για 40 περίπου χρόνια καλά κρατημένος στο όνειρό μου, συνεχίζοντας να το κυνηγώ.

 Τι είναι ο αθλητισμός για εσάς;

Ένας τρόπος ζωής. Ένας δρόμος προσέγγισης ή σπασίματος των ορίων σου. Μια απάντηση στα σύγχρονα προβλήματα της εποχής μας. Ένα μεγάλο σχολείο. Ένα τεράστιο κοινωνικό φαινόμενο που μιλάει στις καρδιές των ανθρώπων και ειδικά των νέων με έναν τρόπο που άλλα φαινόμενα ή η πολιτική δεν μπορούν. Στον αθλητισμό βάζεις στην άκρη όλα εκείνα τα προσωπικά χαρακτηριστικά που φαίνεται δυστυχώς να μας χωρίζουν, όπως είναι το χρώμα μας, η γλώσσα μας, η πίστη μας, η μόρφωσή μας, το οικονομικό μας επίπεδο, η οικογενειακή μας κατάσταση, ο σεξουαλικός μας προσανατολισμός και αφήνουμε κάτι άλλο να μας φέρει κοντά και αυτό δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από το όνειρό μας.

Τι σας κάνει αισιόδοξο;

Η απόφασή μου να είμαι. Η αισιοδοξία και η ευτυχία είναι διανοητικές καταστάσεις. Δεν έχουν να κάνουν τόσο με το τι πραγματικά συμβαίνει, αλλά με το πώς στεκόμαστε απέναντι σε αυτό που μας συμβαίνει. Το ποιοι είμαστε μπορεί να είναι θέμα γονιδίων ή σύμπτωσης, το ποιοι όμως γινόμαστε είναι θέμα δικό μας.

Τα τελευταία 12 χρόνια διδάσκετε σε δημοτικά σχολεία κοινωνικά ευαίσθητων ομάδων. Τι σας δίδαξε η διδασκαλία;

Ότι όλοι δεν είμαστε ίδιοι, αλλά πρέπει να είμαστε ίσοι και ότι το παράδειγμα δεν είναι μία από τις καλύτερες μεθόδους διδασκαλίας, αλλά η μοναδική.

Είναι σημαντικότερο τελικά να «νικάμε τις ευκολίες μας και όχι τους αντιπάλους μας», όπως αναφέρεται στο βιβλίο;

Μα εμείς είμαστε πάντα οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι του εαυτού μας. Το πόσο μακριά θέλουμε να φτάσουμε έχει να κάνει μόνο με εμάς και όχι απαραίτητα με το πόσο μακριά έχουν πάει οι αντίπαλοί μας. Έχω κερδίσει αγώνες τους οποίους δεν χάρηκα, γιατί ήξερα ότι δεν ήμουν πραγματικά ο καλύτερος που μπορούσα και έχασα αγώνες, που όμως με έκαναν να χαμογελάω μέσα μου, γιατί ήξερα ότι τα είχα δώσει όλα και έκανα το καλύτερο που μπορούσα εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Άρα η νίκη είναι εσωτερική υπόθεση. Αν αύριο για κάποιο λόγο οι καλύτεροι από εμένα αθλητές δεν αγωνίζονται πια ή δεν είναι στη ζωή και εγώ γίνω ξαφνικά το Νο 1, αυτό δεν με κάνει καλύτερο ακοντιστή.

«Η ζωή δεν είναι για να περιμένεις την καταιγίδα να περάσει, είναι για να μάθεις να χορεύεις στη βροχή. Ο τρόπος που επιλέγουμε να βλέπουμε τον κόσμο δημιουργεί τον κόσμο που βλέπουμε», αναφέρετε στο βιβλίο σας. Πόσο εύκολο είναι να το κάνει πράξη κάποιος αυτό;

Αρκεί να ψάξεις βαθιά μέσα σου και να αναγνωρίσεις τις αξίες για τις οποίες αξίζει να παλεύεις, ακόμα κι όταν οι άλλοι δεν σε πιστεύουν.

«Αν η ανάγκη γι’ αυτό που θέλεις να κάνεις είναι τόσο μεγάλη όσο η ανάγκη που έχεις αυτήν τη στιγμή για να αναπνεύσεις, τότε να είσαι σίγουρος ότι ο δρόμος που έχεις διαλέξει θα σε οδηγήσει στην επιτυχία», επεσήμανε ο Σωκράτης στον μαθητή του και το αναφέρετε στο βιβλίο. Τι σημαίνει επιτυχία για εσάς και πόσο εύκολο είναι να πετύχει κάποιος τους στόχους του στην Ελλάδα του σήμερα;

Για εμένα επιτυχία είναι η κατάκτηση που σε κάνει να αισθάνεσαι πλήρης και στο στοιχείο σου κι αυτό δεν έχει να κάνει με την αποδοχή των άλλων. Γι’ αυτό βλέπουμε συχνά εξαιρετικά προβεβλημένους ανθρώπους να είναι βαθιά δυστυχισμένοι. Η Ελλάδα του σήμερα πιστεύω ότι είναι μια πολύ καλύτερη Ελλάδα από αυτήν της δικής μου γενιάς και πιστεύω η αυριανή θα είναι καλύτερη από τη σημερινή. Πιο ανοιχτή κοινωνία. Πολυπολιτισμικότητα. Περισσότερα ερεθίσματα. Καλύτερα εφόδια. Ανοιχτά σύνορα. Αν κάποιος θέλει να πετύχει αυτό που έχει βάλει στόχο, αυτό έχει να κάνει κυρίως με το επίπεδο της προσωπικής του δέσμευσης.

Είναι οι νέοι σήμερα τολμηροί στις επιλογές τους;

Νομίζω ότι οι νέοι είναι πάντα τολμηροί με την ορμή που τους διακρίνει. Το θέμα είναι πόσο τολμηροί είναι οι γονείς τους, ώστε να τους αφήσουν να ανοίξουν ουσιαστικά τα φτερά τους στον ελεύθερο κόσμο και όχι μέσα σε ένα κλουβί και πόσο το εκπαιδευτικό μας σύστημα μπορεί να στηρίξει κάτι τέτοιο.

Πώς τα «όχι» που εισπράττουμε μας καθορίζουν;

Αν καταφέρουμε να τα δούμε ως προκλήσεις, μας κινητοποιούν και μόνο ως τέτοιες πρέπει να τα βλέπουμε. Το «ναι» πολλές φορές σε ηρεμεί. Το «όχι» σε κάνει να ψάχνεσαι. Είναι πιο σημαντικό να γυρίζεις τα «όχι σε «ναι» από το να δέχεσαι από την αρχή τη θετική απάντηση.

Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια;

 Ετοιμάζομαι για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Masters στην Ιαπωνία το 2022. Βρίσκομαι σε περίοδο προώθησης του τελευταίου μου βιβλίου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγκυρα με τίτλο « Το Πολύχρωμο Παιδί», μια αλληγορία για τη διαφορετικότητα. Ετοιμάζω μια περιοδεία στα ελληνικά σχολεία της Γερμανίας τον Ιούνιο. Ετοιμάζουμε την κυκλοφορία του βιβλίου μου «Οι κορυφές μέσα μας» στο εξωτερικό. Γράφω το επόμενό μου βιβλίο και συνεχίζω να βρίσκομαι στο Ολυμπιακό μας Στάδιο και το Πρότυπο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Near East στην Καισαριανή, ως απεσταλμένος του Υπουργείου Παιδείας για τα εκπαιδευτικά τους προγράμματα, μιλώντας σε μαθητές κάθε σχολικής βαθμίδας για αξίες ζωής μέσα από τον αθλητισμό και κυρίως για τη δύναμη του ονείρου. Σημασία δεν έχει να είσαι πρωταθλητής στα στάδια, αλλά πρωταθλητής στην ίδια τη ζωή.

(Visited 19,535 times, 1 visits today)

Leave A Comment