Ένας κόκκινος σκούφος για τον Ροδόλφο

Ο Κυριάκος Αθανασιάδης γεννήθηκε εκεί όπου γεννήθηκα κι εγώ, στη Θεσσαλονίκη, και έζησε για πολλά χρόνια στην Αθήνα. Από τον Ιούλιο του 2017 ζει μόνιμα στην Πράγα. Εργάστηκε για τρεις δεκαετίες στο χώρο του βιβλίου ως επιμελητής εκδόσεων, αναγνώστης πεζογραφίας και στέλεχος εκδοτικού οίκου. Έχει εκδώσει περί τα 30 βιβλία, ανάμεσά τους και αρκετά παιδικά, καθώς και έξι μυθιστορήματα για εφήβους με διάφορα ψευδώνυμα… Σήμερα, ωστόσο, θα μιλήσουμε για Δράκους με αφορμή το νέο του βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

 

Κύριε Αθανασιάδη, τι ενέπνευσε εσάς και τη Ναταλία Καπατσούλια, προκειμένου να δημιουργήσετε τη σειρά παιδικών βιβλίων «Δρακοσυλλέκτης»;

 Οι δράκοι! Τους αγαπάμε πολύ και οι δύο, γιατί ακριβώς είναι αξιαγάπητοι. Επίσης, έχουν πλάκα. Γενικά είναι όμορφοι, έξυπνοι, αστείοι, ζαβολιάρηδες, παιχνιδιάρηδες και τους αρέσει να μαθαίνουν διάφορα πράγματα. Έχουν όλα αυτά που έχουν όλα τα άλλα παιδιά του κόσμου κι επιπλέον έχουν και δυο μικρά φτεράκια και μπορούν να πετούν. Με μια λέξη, είναι καταπληκτικοί.

 Συστήστε μας τον Δρακοσυλλέκτη…

 Είναι κάποιος που έσωσε όλους τους δράκους και τα δρακάκια που ζούσαν παλιά ανάμεσά μας, γιατί καμιά φορά τρόμαζαν πολύ από τους ανθρώπους. Έτσι, τους μάζεψε σε μια ωραία περιοχή, για να ζουν εκεί χωρίς να τους πειράζει κανείς. Είναι πολύ ευτυχισμένοι στη Δρακοχώρα και απολαμβάνουν τη ζωή τους κάθε μέρα, όλη μέρα! Τα μικρά τους πηγαίνουν σχολείο, κάνουν ταξίδια, λένε ιστορίες, μαθαίνουν να γράφουν και να διαβάζουν, τρέχουν με το ποδήλατο, βουτούν στη θάλασσα -κάνουν δηλαδή τα πάντα, όπως όλα τα παιδιά. Όμως, πολλοί λένε πως ο Δρακοσυλλέκτης παίρνει τη μορφή κάθε μικρού αναγνώστη της σειράς… Και μπορεί να λένε αλήθεια.

 Ποιος είναι αλήθεια ο Ροδόλφος;

 Το πρώτο από τα δρακάκια μας. Αυτός που λατρεύει το χιόνι, το κρύο, τον χειμώνα. Δεν ξέρουμε αν αντιπαθεί το καλοκαίρι, τη ζέστη και τα κλιματιστικά. Αλλά σίγουρα ξέρουμε πως απολαμβάνει τις χειμωνιάτικες βόλτες, τις εκδρομές, τα κασκόλ και τα μαγικά πράγματα που μόνο το χιόνι μπορεί να προσφέρει. Γιατί το καλοκαίρι είναι μία «κανονική» κατάσταση. Ο χειμώνας, όμως, είναι μια περιπέτεια!

 Πόσο εύκολο είναι κατά τη γνώμη σας να προσελκύσει ένας συγγραφέας το ενδιαφέρον ενός παιδιού;

 Παιχνιδάκι. Σκεφτείτε, ένα βιβλίο μπορεί να αρχίζει μ’ αυτήν τη λέξη: «Βοήθεια!» Ή μ’ αυτήν τη φωνή: «Άαα!!!» Ή μ’ αυτόν τον βρυχηθμό: «Ρόαααρ!» Νάτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Το θέμα βέβαια είναι τι κάνεις μετά, πώς εξελίσσεται η ιστορία σου, πώς αλλάζει, πώς διαμορφώνεται ο χαρακτήρας των ηρώων σου, πώς διαμορφώνεται η πλοκή, όσο στοιχειώδης κι αν είναι. Νομίζω πως η λέξη – κλειδί εδώ είναι η «εντιμότητα». Κανείς πρέπει να γράφει έντιμα.

 Πώς λειτούργησε η εικονογράφηση στο συγκεκριμένο βιβλίο; Ποια η δυναμική της;

Η εικονογράφηση είναι το άλφα και το ωμέγα στον Δρακοσυλλέκτη. Η Ναταλία Καπατσούλια είναι κορυφαία. Μπαίνει μέσα στο βιβλίο, γίνεται οι ήρωες, το ξαναγράφει με τον τρόπο της και του δίνει φτερά. Τα παιδιά θα την απολαύσουν -χωρίς καμία εξαίρεση. Και οι δικοί τους, όλοι οι ενήλικες, θα την εκτιμήσουν τρομερά. Και θα χαμογελάσουν με κάθε μα κάθε ζωγραφιά.

 Ως παιδί ποια ήταν τα δικά σας αναγνώσματα;

Ο Βερν, ο «Αιμίλιος και οι ντετέκτιβ» και πολλά κόμικς. Τα βιβλία, όμως, που μας σημαδεύουν και μας διαμορφώνουν είναι αυτά που διαβάζουμε ως έφηβοι, όχι όταν είμαστε παιδιά.

 Έχετε εκδώσει πολλά μυθιστορήματα και διηγήματα. Θεωρείτε πιο εύκολο να γράφετε για τους ενήλικες ή για τους λιλιπούτειους αναγνώστες;

Πάρτε εκατό συγγραφείς παιδικών βιβλίων και άλλους εκατό που γράφουν για ενήλικες. Και μετά αθροίστε τα βιβλία των μεν και τα βιβλία των δε. Τα πρώτα θα είναι δεκαπλάσια από τα δεύτερα. Τι μας λέει αυτό; Ότι είναι πιο εύκολο να γράφει κανείς παιδικά; Ίσως. Σίγουρα, πάντως, μαρτυρά πως είναι πιο γρήγορο, γιατί τα παιδικά έχουν λιγότερες σελίδες, λιγότερες λέξεις. Αλλά εύκολο; Κανένα βιβλίο δεν γράφεται εύκολα. Όλα απαιτούν από εσένα τον εαυτό σου -και μάλιστα ολόκληρο.

 Υπάρχουν στις σελίδες των βιβλίων σας δικά σας βιώματα;

Δεν υπάρχει καμία σελίδα κανενός συγγραφέα που να μη μιλά για τη ζωή του.

 Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Α, πολλοί! Βρείτε έναν κατάλογο από τους πολλούς που κυκλοφορούν με τίτλους όπως «Τα 100 Καλύτερα Μυθιστορήματα Όλων των Εποχών», «Τα Βιβλία Που Δεν Πρέπει Να Χάσετε», «Οι Μεγάλοι Σταθμοί της Λογοτεχνίας», «Το Top 20 των Συναρπαστικότερων Μυθιστορημάτων του Αιώνα» κ.λπ. κ.λπ. Αυτοί είναι οι αγαπημένοι μου συγγραφείς. Αυτοί που φτιάχνουν τη ζωή μας όπως είναι. Ζούμε σε ένα σύμπαν φτιαγμένο από λογοτεχνία, σε ένα σύμπαν από σελίδες.

 Ποιο ήταν το πρώτο βιβλίο σας που νιώσατε πως ήταν αποκλειστικά δικό σας, δίχως να σας επηρεάζουν κάποιοι άλλοι συγγραφείς;

Κανένα.

 Ποιο βιβλίο θα θέλατε να είχατε γράψει;

Ζηλεύω τόσο πολλά βιβλία, που δεν έχει αξία να πω ένα ή δύο μόνο. Απλώς, κανείς πρέπει να ζηλεύει κυρίως τα βιβλία που είναι σε θέση να γράψει, δηλαδή αυτά που θα μπορούσε να ήταν σε θέση να έγραφε. Τα υπόλοιπα απλώς τα θαυμάζουμε και μαθαίνουμε από αυτά. Ένας συγγραφέας δεν διαβάζει μόνο γι’ αυτό που καλείται «αναγνωστική απόλαυση», αλλά και για να μαθαίνει. Δεν μπορούμε, ούτε πρέπει, να διαβάζουμε αλλιώς.

 Ποιο βιβλίο προτείνετε ενθέρμως αυτήν την εποχή;

Και πάλι, βγήκαν πολλά καλά βιβλία τους τελευταίους δύο πολύ δύσκολους μήνες, τα «Βιβλία των Εορτών» που λέμε. Επειδή, ωστόσο, μου αρέσουν πολύ τα μυθιστορήματα που περιστρέφονται γύρω από βιβλία -δηλαδή γύρω από τις πιο στενές και πιο βαθιές ανθρώπινες σχέσεις-, θα πρότεινα να διαβάσουν πολλοί άνθρωποι τα «Φώτα του Νότου» της Νίνα Γκεόργκε, της συγγραφέως του εκπληκτικού (την εννοώ τη λέξη) «Μικρού παριζιάνικου βιβλιοπωλείου». Θα περάσουν πανέμορφα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κλειδάριθμος» σε μετάφραση της Όλγας Γκαρτζονίκα. Θα με θυμηθείτε.

 Πώς οραματίζεστε το συγγραφικό σας μέλλον;

Με πολλούς Δρακοσυλλέκτες και πολλά – πολλά βιβλία με πρωταγωνιστές σκυλιά και γατιά. Και με διάφορα μυστικά και παράξενα βιβλία.

 

Η Βικτωρία Αλεξίου διατηρεί τον βιβλιοφιλικό λογαριασμό στο Instagram @alexiouvictoria

(Visited 37 times, 1 visits today)

Leave A Comment