To Σκοτεινό νερό του Robert Bryndza

 

Ο Robert Bryndza είναι Βρετανός, αλλά ζει στη Σλοβακία. Τα μυθιστορήματά του έχουν πουλήσει περισσότερα από 3 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έχουν μεταφραστεί σε 27 χώρες. Εκτός από αστυνομικά έχει γράψει και μια σειρά από ρομαντικά μυθιστορήματα. Στην Ελλάδα έγινε αρχικά γνωστός με το αστυνομικό μυθιστόρημα «Κορίτσι στον πάγο», το οποίο ήταν ήδη διεθνές best seller. Στη συνέχεια διαβάσαμε όλοι το «Πέπλο της νύχτας», καθώς αγαπήσαμε την ντετέκτιβ Έρικα Φόστερ. Με αφορμή την τρίτη συναρπαστική υπόθεση της Έρικας Φόστερ «Σκοτεινό νερό», το οποίο κυκλοφορεί, όπως και τα προηγούμενα, από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος μιλήσαμε εφ’ όλης της ύλης…

 

Κύριε Bryndza, τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με την κατηγορία του crime fiction;

Αγαπώ το είδος. Το crime fiction μπορεί να καταπιαστεί με όλα τα είδη του σκοταδιού και της βίας, αλλά αυτό που αγαπώ περισσότερο είναι πως το καλό αγόρι (ή κορίτσι) πάντα πιάνεται στο τέλος. Αυτό δε συμβαίνει συχνά στην πραγματική ζωή!

Συστήστε μας την Έρικα Φόστερ…

Η Έρικα Φόστερ είναι μία μετανάστρια από τη Σλοβακία που μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν ήταν περίπου 20. Τώρα εργάζεται ως ντετέκτιβ στη Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου. Υπερασπίζεται επί της ουσίας το καλό σ’ έναν απάνθρωπο και σκληρό κόσμο.

Τι συμβαίνει με την Τζέσικα Κόλινς στη συγκεκριμένη υπόθεση;

Η Τζέσικα ήταν ένα επτάχρονο κορίτσι που εξαφανίστηκε 26 χρόνια πριν. Η εξαφάνισή της είχε γίνει τότε μάλιστα πρώτη είδηση. Στην αρχή του βιβλίου η Έρρικα ανακαλύπτει το σκελετό του κοριτσιού σε ένα εγκαταλελειμμένο λατομείο στα περίχωρα του Λονδίνου.

Υπάρχουν πολλά μυστικά σε αυτήν την υπόθεση και επιλέγετε να θίξετε έννοιες όπως η μισαλλοδοξία, η δικαιοσύνη, η εξουσία και η διαφθορά. Πόσο εύκολο είναι τελικά να μιλήσεις για αυτές τις έννοιες;

Σαφέστατα δεν είναι εύκολο. Ωστόσο, είναι σημαντικό να μιλήσεις για τα ανωτέρω και να συμβάλεις από την πλευρά σου, προκειμένου ο αναγνώστης να προβληματιστεί αναφορικά με όσα διαδραματίζονται γύρω του. Θα ήθελα, παράλληλα, να προσθέσω πως τα βιβλία μου έχουν γραφτεί και για να τα απολαύσουν οι αναγνώστες!

Επιλέγετε να συζητάτε με αστυνομικούς όσον αφορά τις εμπειρίες τους και τα διαδικαστικά της υπηρεσίας τους;

Βεβαίως. Συνεργάζομαι με συνταξιούχους αστυνομικούς. Επίσης, για το συγκεκριμένο βιβλίο ήρθα σε επαφή και με αστυνομικό καταδύσεων.

Έχουν τα βιβλία σας αυτοβιογραφικά στοιχεία;

Ναι και όχι. Νομίζω πως όλοι οι συγγραφείς καταθέτουν ένα κομμάτι από τον εαυτό τους στο έργο τους. Ζούσα, για παράδειγμα, στην περιοχή του Λονδίνου όπου λαμβάνουν χώρα οι υποθέσεις της Έρικα Φόστερ. Κατά συνέπεια, όλες οι τοποθεσίες μου είναι οικείες.

Όταν ξεκινάτε ένα νέο βιβλίο, έχετε ένα συγκεκριμένο είδος αναγνώστη στο μυαλό σας;

Πάντοτε γράφω τα βιβλία μου έχοντας στο νου μου τον σύζυγό μου. Είναι ο πρώτος που τα διαβάζει και εκφράζει πάντα την ειλικρινή του άποψη.

Όσον αφορά το τέλος του κάθε βιβλίου το σκέφτεστε από την αρχή της συγγραφής ή είναι κάτι που το ανακαλύπτετε στην πορεία;

Όχι. Στο συγκεκριμένο βιβλίο μάλιστα δεν είχα ιδέα τι συνέβη στην Τζέσικα, όταν ξεκίνησα να γράφω το βιβλίο…

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα «συστατικά» ενός καλού αστυνομικού μυθιστορήματος;

Πιστεύω πως πρέπει να ξεκινάς κάθε βιβλίο σε ένα πραγματικό μέρος, ούτως ώστε να πείσεις τους αναγνώστες σου για τον κόσμο που δημιούργησες. Μόλις το πετύχεις, μπορείς πλέον να τους καταστήσεις συνταξιδιώτες σου…

Πώς είναι μια τυπική μέρα συγγραφής για εσάς; Τηρείτε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα;

Ναι. Μου αρέσει να εργάζομαι ώρες γραφείου -από τις 8 ή 9 το πρωί, δηλαδή, έως τις 4 ή τις 5 το απόγευμα. Προτιμώ να έχω τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα ελεύθερα.

Ποιους συγγραφείς θαυμάζετε;

Τον Stephen King, τον Thomas Harris και τη Sue Townsend.

Ποιο βιβλίο εύχεστε να είχατε γράψει εσείς;

Κάποιες φορές εύχομαι να είχα γράψει τη «Σιωπή των αμνών». Ωστόσο, το αγαπώ τόσο πολύ το συγκεκριμένο βιβλίο, που προτιμώ τελικά να είμαι ο αναγνώστης παρά ο συγγραφέας!

Ποιο είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που είχατε να αντιμετωπίσετε στη συγγραφική σας καριέρα;

Το ότι έπρεπε να δείξω εμπιστοσύνη που είχα στον εαυτό μου, ούτως ώστε να μην εγκαταλείψω το γράψιμο. Επίσης, δεν προερχόμουν από μία πλούσια οικογένεια και δεν πήγα σε ιδιωτικό σχολείο, κάτι που σου δίνει ένα πλεονέκτημα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το ταξίδι της έκδοσης του πρώτου βιβλίου ήταν σαφέστατα σκληρότερο και δυσκολότερο, αλλά σίγουρα άξιζε και στο τέλος όλα πήγαν κατ’ ευχήν.

Ποια είναι η άποψή σας για τα ebooks? Πιστεύετε πως σε 30 χρόνια οι άνθρωποι θα διαβάζουν τα βιβλία σας σε ηλεκτρονική μορφή αντί σε εκτυπωμένη;

Αγαπώ τα βιβλία, αγαπώ και τα e-books. Διαβάζω και τα δύο. Αυτό που αγαπώ στα e-books, ειδικότερα τώρα με τους περιορισμούς της πανδημίας, είναι πως έχω εκατομμύρια βιβλία στα… δαχτυλικά μου αποτυπώματα στο e-reader μου.

Τι θα συμβουλεύατε τους επίδοξους συγγραφείς;

Συνεχίστε να γράφετε. Και μην αφήσετε κανέναν να σας πει τι μπορείτε και τι δεν μπορείτε να γράψετε.

 

Η Βικτωρία Αλεξίου διατηρεί τον βιβλιοφιλικό λογαριασμό στο Instagram @alexiouvictoria

(Visited 2,638 times, 1 visits today)

Leave A Comment