Μέτ-Α

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το συγκεκριμένο βιβλίο;

Το «Μέτ-Α» ίσως δεν είναι προϊόν έμπνευσης, αλλά το αποτέλεσμα δύο αναγκών. Πρώτη ήταν η επιθυμία να δω την Κύπρο μέσα από τα μάτια ενός ξένου και δεύτερη η ανακούφιση από τόσες ιστορίες και γεγονότα που έχουν μοιραστεί μαζί μου κοντινά μου πρόσωπα, αγαπημένα. Συνδυάζοντας, λοιπόν, τις «κυπριακές ιδιαιτερότητες» με παλιές ερωτικές ιστορίες πολλών ανθρώπων και προσθέτοντας το ένστικτο του ντετέκτιβ που λίγο ή πολύ όλοι έχουμε, γεννήθηκε το «Μέτ-Α».

Συστήστε μας τη Σοφία, τον Βαρόνο και τη Μελίνα…

Η Σοφία είναι μία ιδιαίτερη καθηγήτρια πανεπιστημίου, εκκεντρική, ροκ, φαινομενικά σκληρή, που αγαπά το αλκοόλ, το κάπνισμα και την ανεμελιά. Γρήγορα, όμως, ο  αναγνώστης διακρίνει ότι πίσω από τον κυνισμό και την απότομη συμπεριφορά κρύβεται μία συμπονετική ψυχή που κουβαλά κατάλοιπα από μία παλιά ιστορία έρωτα και απογοήτευσης συνάμα.

Ο Βαρόνος, που δεν εμφανίζεται άμεσα στο βιβλίο, αλλά παρουσιάζεται στις αναμνήσεις της Σοφίας, σκιαγραφείται σε μικρό βαθμό,ακριβώς γιατί το «Μέτ-Α» αποτελεί το βάθρο της Σοφίας· εκείνη μοιράζεται την ιστορία της, εκείνη περιγράφει τα γεγονότα και τα συναισθήματα όπως τα βιώνει. Ως αναγνώστες θα λέγαμε ότι καταλαβαίνουμε πως ο Βαρόνος δεν εκτίμησε αρκετά την παρουσία της στη ζωή του, αλλά και πάλι, δεν ξέρουμε το γιατί, τι τον οδήγησε να φερθεί όπως φέρθηκε.

Η Μελίνα είναι η βοηθός της Σοφίας, μία αθώα ψυχή που μπορεί μεν να γίνει εκνευριστική, αλλά ποτέ κανένας δεν της κρατάει κακία, αφού ό,τι κάνει πηγάζει από αφέλεια και μία σχεδόν ρομαντική καλοσύνη. Οι γκάφες της, οι απορίες της, ο τρόπος που αντιμετωπίζει όλα αυτά τα τρομακτικά γεγονότα με τον φόνο και την αρχαιοκαπηλία προκαλούν γέλιο στον αναγνώστη.

Σε ποια ιστορία ανεξιχνίαστου εγκλήματος θα βρεθεί μπλεγμένη η Σοφία;

Η Σοφία δεν φαίνεται να νοιάζεται για τίποτα άλλο παρα μόνο για τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις και για το πότε θα συναντήσει τον κολλητό της για να πάνε για ποτό! Ωστόσο, η μυστηριώδης δολοφονία μίας κοπέλας που είχε συμμετάσχει σε ένα πρότζεκτ του πανεπιστημίου, σε συνδυασμό με την επιμονή της  Μελίνας και ένα συνέδριο που διεξαγόταν στην Κύπρο, κατάφεραν να μπλέξουν τη Σοφία σε ένα κυνήγι-θησαυρού για ένα αρχαίο κόσμημα και μια περίεργη ιστορία φόνου και αρχαιοκαπηλίας.

Γιατί τελικά τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται;

Στο «Μέτ-Α» οι περιπτώσεις που άλλα πράγματα νομίζουμε και άλλα ισχύουν είναι πολλές. Για παράδειγμα, η Σοφία φαίνεται σκληρή, αλλά μέσα από τις σελίδες του βιβλίου καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι. Επίσης, τα άτομα που εμπλέκονται  στην κατοχή και στην πώληση αρχαίων αντικειμένων είναι ευυπόληπτοι πολίτες ή ακόμη και πρόσωπα της αστυνομίας, ενώ και η ιστορία με τον Βαρόνο εν τέλει δεν είναι αυτό που πιστέψαμε ότι είναι (ας μην κάνω σπόιλ!).

Η σχέση της Σοφίας ήταν μια σχέση «καταστροφικής αγάπης, απροσάρμοστης συνύπαρξης μονόδρομης προσφοράς και μηδαμινής εκτίμησης. Ο Βαρόνος ερχόταν όταν χρειαζόταν έναν καλό ακροατή»… Πότε μια γυναίκα προδίδει τον άντρα που κάποτε αγαπούσε;

Η Σοφία άλλαξε όταν γνώρισε τον Βαρόνο, προσπάθησε ν’ ακολουθήσει τον δικό του τρόπο ζωής, αφήνοντας στο περιθώριο δικούς της ανθρώπους, δικά της «θέλω». Όλα αυτά ξεδιπλώθηκαν μπροστά της, μόλις συνειδητοποίησε τι ακριβώς γινόταν, πόσο λανθασμένος ήταν ο τρόπος που τον αγαπούσε -το αν έπρεπε να τον αγαπήσει ή όχι, αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Όταν χώρισαν και ήρθε αντιμέτωπη με όλα όσα είχε αφήσει για εκείνον, όλα όσα είχε περάσει εξαιτίας του, η εκδίκηση έμοιαζε η μόνη διέξοδος για να τα βρει και πάλι με τον εαυτό της. Τότε αποφάσισε να τον προδώσει. Τελικά τα πράγματα πήραν άλλη τροπή, αλλά η πρόθεσή της ήταν να του προκαλέσει όσο πόνο της είχε -άθελά του ή επίτηδες- προκαλέσει κι εκείνος.

Πόσο σημαντική ήταν η χρήση του χιούμορ στην όλη πλοκή;

Πολύ σημαντική! Αν και δεν έγινε βάσει προγράμματος. Οι χιουμοριστικές ατάκες, οι αστείες σκηνές, οι κυνικές φράσεις που προκαλούν γέλιο γράφτηκαν αβίαστα και εντελώς αυθόρμητα. Το χιούμορ έδωσε μία πιο ελαφριά νότα στο βιβλίο, ούτως ώστε ο αναγνώστης να το διαβάζει ευχάριστα και να μην αισθάνεται την «πίεση» της σκέψης ή την ανάλυση των γεγονότων -τουλάχιστον όχι συνέχεια.

Γιατί επιλέξατε συγκεκριμένες μουσικές αναφορές να συνοδεύσουν τα περισσότερα κεφάλαια;

Με τη Σοφία είμαστε τρομακτικά διαφορετικές -παρ’ όλα αυτά έχουμε μερικά κοινά, όπως για παράδειγμα τη μουσική. Τα μουσικά κομμάτια που αναφέρονται στο βιβλίο είναι αγαπημένα δικά μου και πιστεύω πως θα τα άκουγε και η Σοφία. Εξάλλου, για εμένα η πλήρης περιγραφή ενός σκηνικού θα πρέπει να περιλαμβάνει εκτός από την εικόνα και τη γεύση και τη μουσική -ή τον θόρυβο, αν ταιριάζει. Να μην είναι, δηλαδή, μία «στεγνή» περιγραφή.

Όταν γράψατε το συγκεκριμένο μυθιστόρημα, είχατε σκεφτεί το τέλος εξαρχής;

Η αλήθεια είναι πως όχι! Συνήθως, όταν γράφω, ξέρω την αρχή και κάποια πράγματα που θέλω να συμπεριλάβω κάποια στιγμή στην ιστορία. Από εκεί και πέρα οι ήρωές μου παίρνουν σάρκα και οστά και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και δράση. Ακούγεται ίσως παράξενο, αλλά με το που θα ξεκινήσει η συγγραφή -μπορεί να είναι μυθιστόρημα, μπορεί να  είναι διήγημα, δεν έχει σημασία-  παύω να έχω τον έλεγχο και γίνομαι το «μέσο», για να εκφραστούν αυτοί οι φανταστικοί ήρωες πάνω στο χαρτί. Πολύ συχνά διαβάζω αργότερα τι έχω γράψει και αναρωτιέμαι: «Εγώ το έγραψα αυτό;!».

Ποιος ο ορισμός της συγγραφής για εσάς;

Αν όλοι οι άνθρωποι έχουν την πετριά τους, εμένα η δικιά μου είναι η συγγραφή. Γράφω από οχτώ χρονών, γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς! Μάλλον δεν ακούγεται και πολύ ξεκάθαρο ως ορισμός, αλλά η συγγραφή είναι το μέσο για να απαλύνω το φορτίο των συναισθημάτων που μου προκαλούν οι δικές μου σκέψεις ή τα βιώματα δικών μου ανθρώπων που τα αισθάνομαι λες κι έχουν συμβεί σε εμένα.

Ποιοι συγγραφείς θεωρείτε πως σας επηρέασαν;

Αυτή είναι μία δύσκολη ερώτηση. Έχω διαβάσει ένα καράβι βιβλία από κλασικούς Έλληνες και ξένους μέχρι κόμικς. Δεν βάζω όρια στο τι θα διαβάσω και θεωρώ ότι ασυνείδητα όλοι οι συγγραφείς επηρεάζονται από άλλους λίγο ή πολύ. Δεν έχω καταφέρει να εντοπίσω κοινά σημεία με κάποιον άλλον συγγραφέα, για να αποφανθώ ότι επηρεάστηκα από τον/την τάδε, αλλά είμαι σίγουρη ότι όλοι οι αυτοί που έχω διαβάσει τα βιβλία τους άφησαν ένα λιθαράκι της δουλειάς τους σε εμένα.

Ποιο βιβλίο διαβάσατε και θα θέλατε να το έχετε γράψει;

Πολλά! Τον «Χάρτινο Σεπτέμβρη της καρδιάς μας» του Ξανθούλη, το «Και με το φως του λύκου επανέρχονται» της Ζατέλη, «Τα Φονικά» του Μιχαηλίδη. Είναι πολλά!

Τι θα συμβουλεύατε επίδοξους συγγραφείς με βάση όλα όσα μάθατε;

Ότι ο μόνος τρόπος για να γίνει κάποιος συγγραφέας είναι να γράψει. Η συγγραφή δεν είναι μια εύκολη υπόθεση· έχουμε μια ιδέα και φανταζόμαστε πράγματα και όλα γίνονται μ’ έναν μαγικό τρόπο. Η συγγραφή απαιτεί πειθαρχία και μια έντονη επιθυμία να… ανοίξεις τις πληγές σου πάνω στο χαρτί. Οπότε, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα συγγραφικό έργο, θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι θα γράφουμε ακόμα κι όταν δεν έχουμε έμπνευση, ότι θα απομονωθούμε, ότι θα μας ταλανίζει η ιστορία όλη μέρα, ότι θα σβήσουμε περισσότερες γραμμές απ’ όσες θα γράψουμε. Αλλά θα πρέπει να επιμείνουμε.

Πώς επηρέασε η πανδημία τη ζωή σας;

Όταν πρωτοάρχισαν τα μέτρα, γύρω στον Μάρτιο του 2020, ήμουν πολύ ψύχραιμη· συνέχισα να διδάσκω αλλά μέσω ίντερνετ, ακολούθησα ευλαβικά το πρόγραμμά μου με τα μαθήματα, τη συγγραφή, τη γιόγκα κ.λπ. και αισθανόμουν ότι ήταν όλα υπό έλεγχο. Πήγαινα βόλτες για περπάτημα με τις φίλες μου κι έτσι δεν μου κακοφάνηκε και τόσο ο εγκλεισμός. Μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων και με την έναρξη του 2021 άρχισα να κουράζομαι και να δυσανασχετώ, αλλά συνέχισα τη διδασκαλία μου και τη συγγραφή και περιμένω πότε θα βγούμε από όλο αυτό και θα επιστρέψουμε στην καθημερινότητά μας.

Ποια τα επόμενα σχέδιά σας;

Λόγω της πανδημίας δεν είχα την ευκαιρία να κάνω παρουσίαση για το «Μέτ-Α» και θέλω να διοργανώσω μία εκδήλωση, όταν θα είναι εφικτό αυτό.

Κατά τ’ άλλα, έχω ήδη ξεκινήσει το επόμενο βιβλίο και περιμένω το καλοκαίρι για να αφοσιωθώ πιο εντατικά στη συγγραφή του.

(Visited 13,134 times, 1 visits today)

Leave A Comment