Είδαμε το Happiest Season

Η πιο χαρούμενη εποχή του χρόνου σχεδόν απαιτεί την ύπαρξη ρομαντικών κομεντί και το “Happiest Season”, η πρόσφατη παραγωγή της Hulu , ήρθε για να σώσει αυτά τα -τρικυμιώδη- Χριστούγεννα. Έχοντας κάνει ήδη γερό buzz πριν την κυκλοφορία της ακόμα, κυρίως για το αγαπητό πρωταγωνιστικό  δίδυμο, η ταινία της Κλέα Ντουβάλ επιχειρεί να αποτυπώσει κινηματογραφικά όλα όσα μπορούν να πάνε λάθος σε μία οικογενειακή μάζωξη η οποία λειτουργεί περισσότερο σαν βιτρίνα για τα μέλη της παρά ως μία ανυπόκριτη στιγμή χαράς. Με αυτοβιογραφική χροιά και με τη βασική εμπειρία από το ντεμπούτο της “The Intervention”, η σκηνοθέτις ντύνει τα μελανά σημεία της οικογένειας με χιούμορ και αμήχανες παύσεις, ενώ προχωρά με σταθερά βήματα στο αρχετυπικό τέλος αυτών των ταινιών: το χαρούμενο τέλος.

Όμως για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, στο “Happiest Season” όλα ξεκινούν από τη στιγμή που η Χάρπερ αποφασίζει να καλέσει στο πατρικό της σπίτι τη σύντροφό της, Άμπι, κρύβοντας ωστόσο τη σχέση τους. Η οικογένεια αγνοεί παντελώς τη σεξουαλική της ταυτότητα, αλλά η Χάρπερ δεν είναι η μόνη που κρύβει μυστικά από αυτούς. Με αυτό το υπόβαθρο, η ταινία θα συνεχίσει να περιστρέφεται γύρω από το μυστικό τους, αλλά σταδιακά θα ανοίγεται και προς τους άλλους, δευτερεύοντες χαρακτήρες, οι οποίοι πολλές φορές είναι πολύ ενδιαφέροντες για να μείνουν πίσω.

Αν και η ύπαρξή τους εκεί έγκειται αποκλειστικά στο να στηρίξουν την ιστορία των πρωταγωνιστριών, οι Άλισον Μπρι και Όμπρει Πλάζα δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες, μικρές σε διάρκεια, οι οποίες δεν  υπολείπονται ωστόσο σε τόνο και γοητεία. Ως ζευγάρι, Μακένζι και Στιούαρτ τα πηγαίνουν περίφημα, συλλαμβάνουν το αίσθημα του ερωτευμένου και είναι άνετες στο να δείξουν την ομορφιά μίας λεσβιακής σχέσης. Ειδικά η ταλαιπωρημένη από επικριτικά σχόλια Στιούαρτ (για τις σχέσεις της, αλλά και το υποκριτικό της ταλέντο) δείχνει πλέον μεγαλύτερη ευχέρεια μέσα σε ένα περιβάλλον γνώριμο γι’ αυτήν και με χαμηλό βαθμό δυσκολίας ως προς το συναίσθημα που δίνεται.

Συνολικά, το “Happiest Season” διατηρεί μία ασφάλεια σε αυτά που δείχνει, με την έννοια ότι ενώ το ομοφυλοφιλικό στοιχείο είναι παρών, δεν είναι πανηγυρικά αντιληπτό ώστε να απωθήσει κάποια μερίδα του κοινού. Σίγουρα έκανε το βήμα για την queer κοινότητα, κατά πόσο όμως εξέθεσε σε πραγματικό κίνδυνο το περιεχόμενό του;

Παρόλ’ αυτά, όλη η οικογενειακή δυναμική και η κωμικότητα της καταναγκαστικής διασκέδασης στην οποία υποβάλλονται τα μέλη της είναι ευχάριστες πτυχές της ταινίας και καταφέρνουν να μας ψυχαγωγήσουν χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Τελικά, όλα θα λήξουν σε κλίμα κατανόησης και αγάπης, κάτι απολύτως σωστό για μία ιστορία που διαδραματίζεται σε γιορτινή περίοδο.

(Visited 51 times, 1 visits today)

Leave A Comment